Mijn wens voor jou
Dat je meer en meer innerlijke genezing zult ontvangen
Dat je in optimale verbinding zult staan met de mensen om je heen
Dat God volledig in jou tot zijn doel mag komen
Dat je nooit meer gebukt hoeft te gaan onder een zware last
Dat je vrede mag ervaren
Dat je liefde mag ontvangen en mag geven
Dat je in de vrijheid van Christus zult leven.
… want daarvoor kwam Jezus op aarde!
Nathan vond het vaak een beetje spannend om bij Pake en Beppe te logeren, maar nu zijn kleine zusje wel wilde blijven slapen, offerde hij zich als grote broer graag op om ook te blijven( zodat zij het niet zo eng vond)…
Wat hebben we genoten!
Het gaan slapen ging redelijk probleemloos, het wakker worden x92s morgens was op een zeer aangenaam tijdstip: half negen!
Gelukkig had Pake ook een vrije dag, zodat we iets leuks konden gaan doen. In Annerveenschekanaal was er een Kleurrijkfestival met een markt, waar Nathan voor een paar centen een hengel op de kop tikte..
Daarna trokken we naar Anloo, waar het jaarlijkse Etstoel gebeuren plaatsvond.
Even was het niet leuk, namelijk toen we in een onbewaakt ogenblik kleine Rhodxe9 uit het oog waren verloren. Het duurde even voordat we haar terugvonden en ik moet zeggen dat ik het aardig benauwd kreeg.. Na een tijdje zagen we haar gelukkig weer lopen, een stukje verderop,netjes in het gras naast de weg, want op de weg liepen steeds paarden met kindertjes erop. Ik riep: "Rhodxe9, ik wist niet waar je was!" En ze reageerde laconiek: "Ik was hier eventjes aan het lopen".. Tjonge, deze benauwde momenten heb ik vroeger met haar moeder ook wel meegemaakt (die vond het grappig om als ik aan het betalen was bij de Hema, er tussenuit te piepen en zich te verstoppen onder een kledingrek…). Wat was ik blij dat we haar gevonden hadden.. Je wilt je kind niet kwijt raken, maar je kleinkind kwijtraken.., dat wil je helemaal niet meemaken..! We hebben het maar eerlijk opgebiecht. Het meiske zelf heeft er geen moment last van gehad gelukkig.
Zondag waren we allemaal bij elkaar, alle kids, aanhang, kleinkids.. Gezellig! Nathan kreeg maar geen genoeg van de skelter (die vroeger ook al door onze kinderen gebruikt was)
en Rutger bedacht zijn eigen spelletje..
Hij kwam aanzetten met het blikje waar de bordkrijtjes in zitten
en maakte duidelijk dat die open gemaakt moest worden…
Vervolgens bedacht hij zich niet, zakte naast de tafel op de grond en begon enthousiast te tekenen op het zwarte blok wat onze tafel voorstelt.. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was..
Maar ja, de vorige keer had hij samen met zijn nichtje Rhodxe9 ook op zo'n zwart vlak getekend.. Geef hem eens ongelijk.. Het was txe9 grappig om hem stop te zetten, en ach met een nat doekje was het er zo weer af..
Nu maar hopen dat hij niet gaat denken dat alle salontafels ervoor zijn gemaakt om op te tekenen..
Mijn woestijn, het boek van fotomodel Waris Dirie
Goed dat het geschreven is, goed dat het gelezen wordt,
maar wat vreselijk dat het (nog steeds) gebeurt…
vrouwenbesnijdenis..
Ik had het nog niet eerder gelezen, maar het maakte diepe indruk op me.
Vanmorgen werd ik weer wakker in mijn eigen bed.. heerlijk is dat.
Ik heb de hele dag nog vrij gepland en ik wilde heel bewust de dag met God beginnen. Ik dacht: "Ik ga nu echt even tijd nemen om me ervan bewust te zijn dat God hier bij me is.
Tjonge, wat was ik snel afgeleid..
Gedachten kwamen en gingen: 'O, ik moet dat en dat nog even doen vandaag… even die en die bellen en mailen..'.. Steeds riep ik mezelf terug tot de orde: Nee, je zou aan God denken! Na enige tijd sprak ik met mezelf af: Ik vouw mijn handen en dat herinnert me eraan dat ik nu echt aan God denk. Dat hielp gelukkig.
Er was rust en vrede…
Ik besefte me dat het heel erg op de preken aansloot die ik zondag hoorde. Er gebeuren moeilijke dingen, je kunt niet altijd uitgelaten van vreugde zijn, maar altijd mag je er zeker van zijn: God is er!
Daar wil ik de komende tijd echt meer en meer bij stil staan.
Ik heb een plaatje gemaakt dat ik ga uitprinten en 'overal' ga ophangen…
Het is expres op een voorrangsbord geplaatst,
want het heeft voorrang voor alles:
God is er, Hij is hier!
(En ook bij jou!)
Zo hoop ik mezelf (en anderen) er steeds weer aan te herinneren, zodat het kan helpen om niet op onszelf gericht te zijn of op onze omstandigheden, maar op Zijn aanwezigheid, zijn tegenwoordigheid!
Vervolgens kwam dit lied in mijn gedachten:
Hij is hier, Hij is bij ons,
in ons hart, in ons huis, onder ons.
Hij is hier, Hij is bij ons,
kom maar en vertrouw op Hem.
Leg je last maar neerbij de God die leven geeft,
geef je zorgen over aan Hem.
Open nu je hart voor het Levend Woord van God.
Hij is liefde, Hij is liefdex85
Hij is hier, Hij is bij ons;
kom maar en vertrouw op Hem,
kom maar en vertrouw op Hem.
Even een berichtje vanaf mijn tijdelijk adres in Hamilton. Het is nog steeds heerlijk weer hier, al heeft het gisteren en vanmorgen geregend, wat trouwens hard nodig was..
Vandaag staat in het teken van voorbereidingen treffen voor de bruiloft die we zaterdag hopen mee te maken. We bereiden een maaltijd voor, voor 25 personen, wat traditiegetrouw georganiseerd wordt door de familie van de bruidegom. Wij maken de salades, op een ander adres worden allerlei pizza's gemaakt. Om 20.00 uur (Als het in NL 4.00 uur is) hebben ze de Rehearsal, wat eigenlijk gewoon een generale repetitie is, zodat iedereen in de kerk precies weet wat hij/zij wanneer moet doen. Maar alles wel met een officieel tintje.
Dan hopen we morgen nog een botanische tuin te bezoeken en zaterdag is het vroeg op, want je kunt hier xf3f 's middags en 's avonds je trouwerij vieren, xf3f 's morgens en 's middags. Wij hebben een overdag-trouwerij.
Wordt vervolgd..
Tja, het is alweer even geleden dat ik iets persoonlijks heb geschreven. Nu even een update.
Het gaat lekker hier.. Ik ben heel blij dat ik het werk mag doen wat ik doe. Best bijzonder, dat het zo duidelijk Gods roeping was, die ook precies op het goede moment kwam: Waarom ga je niet weer studeren?
Mijn angst (al vanaf mijn PABO diploma, waar ik een blackout kreeg) voor examens had me tegengehouden. En daar, op de CHE hoefde ik gelukkig helemaal geen examen te doen.. Inmiddels heb ik de smaak van het leren weer te pakken, wat is het boeiend! Onlangs heb ik de cursus Psychopathologie gedaan. Hopenlijk dit najaar EMDR. Niet dat ik diploma's zo belangrijk vind, maar ik wil graag die dingen toevoegen die echt helpend kunnen zijn bij het werk wat ik doe.
En ook dat is heel bijzonder.. Ik mag in een stukje van Gods Koninkrijk dienstbaar zijn, mensen helpen om dichter bij God en bij de ander te komen, meer zichzelf te worden en te leven in vrijheid zoals God het had bedoeld.. En dan ben ik vaak (elke week..) verbaasd en onder de indruk van wat God zelf laat zien en wat Hij bewerkt.
Genieten… Dat is wat ik nog steeds erg waardeer, genieten van huis en tuin. Dit jaar is het 100 jaar geleden dat ons huis werd gebouwd door burgemeester van Beresteyn, en in het kader van Open Monumentendag gaan we (een deel van) ons huis openstellen voor gexefnteresseerden. Wie weet koppelen we daar nog iets aan vast van een 1-daagse theetuin, maar dat hangt ook van het weer af. In elk geval moeten we nadenken over een leuk herinneringspresentje.
De B&B gaat op een zachter pitje. Ik heb nog steeds als favoriete doelgroep mensen die er eens even lekker tussen uit willen. Liever dan gasten die voor hun werk hier een nachtje moeten zijn en 's morgens voor dag en dauw alweer vertekken. En ook liever dan de 'bad-guys' die we hier inmiddels een paar keer hebben gehad. Dat ontmoedigt wel, moet ik zeggen, en ik overweeg soms om ermee te stoppen. Dan heb ik liever een Time-Out plekje voor mensen die even een retraite willen of die voor hun rust even onderdak nodig hebben..
De tuin is weer prachtig. We hebben een klein beetje bessen geoogst (slechts 1 kilo), de josta's zijn ook zwaar minimaal, maar pruimpjes waren er wel. We hebben 18 potjes jam in de kast, ditmaal twee combi's: pruimen-rozijnen-kaneel en pruimen-aardbeienjam. Heerlijk! De druiven komen alweer mooi op gang, en ik heb zowel een sapcentrifuge voor koud sap maken als een sappan om via de warmtemethode sap te maken. Dat wordt weer een lekker klusje!
Geert de Grote, onze Brahmahaan heeft een koppeltje van zes hennen om zich heen gekregen. vandaag waren ze voor het eerst los buiten, een beetje onwennig nog. Het is trouwens de vraag of het inderdaad allemaal hennen zijn, dat zal de komende tijd moeten blijken.
Morgen vertrek ik voor anderhalve week naar Canada, omdat een neef gaat trouwen. Ik mag namens 'De Familie in Nederland' als afgevaardigde aanwezig zijn. Spannend, voor het eerst zo'n lange vliegreis alleen maken. Ik zie ernaar uit en er tegen op.. Wordt vervolgd..
Als we vrij zijn van de behoefte om met anderen te wedijveren, zijn we vrij om hen te helpen succesvol te zijn.
Want wat een mens over God kan weten
is hun bekend omdat God het aan hen kenbaar heeft gemaakt.
Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken,
zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar.
